Buitenspel, de prijs van de doodschop

dannyboekAls (onbezoldigd) adviseur van N.E.C. heb ik ook veel contact met oud spelers, onder wie Danny Hoekman. Ik was er 25 jaar geleden als journalist van het Algemeen Dagblad bij dat hij als broekkie een lucratief contract kon tekenen bij West Ham United. Tot verrassing van zelfs zijn ouders besloot hij indertijd nog een jaartje in Nijmegen te blijven spelen. Dat is tegenwoordig ondenkbaar, want de meeste spelers kiezen bijna altijd voor het beste contract.

Later besloot hij een rechtszaak aan te spannen tegen collega voetballer Jan Willem van Ede van FC Utrecht omdat hij blijvend last hield van de gevolgen van een doodschop van de doelman. Na 20 jaar procederen werd vastgesteld dat hij meer dan 12 miljoen euro schade had opgelopen. Dat was gebaseerd op deskundigheidsverklaringen van experts uit het betaald voetbal die er van overtuigd waren dat er voor Hoekman een grote carrière in het verschiet had gelegen wanneer hij fit was gebleven. Uiteindelijk heeft Hoekman genoegen genomen met een lager bedrag. Waarmee FC Utrecht voor een faillissement werd behoed.

Toch schreef Hoekman geschiedenis met deze uitspraak. Dat was voor hem aanleiding mij twee jaar geleden te polsen er een boek over te schrijven. Als innovatiepromotor was ik geïnteresseerd in de case, maar niet in deze opdracht. Ik bood daarop als vriend de zaak op een (andere/vernieuwende) manier onder de aandacht door een symposium te organiseren met aansprekende experts. En dat moment, gisteren in het KNVB Sport en Conferentiecentrum, werd tevens benut om het boek, geschreven door Jan Brouwer de Koning met de titel “Buitenspel, de prijs van de doodschop” te presenteren. In het panel namen zitting:
• scheidsrechter Roelof Luinge
• officier van justitie/aanklager betaald voetbal Fred Westerbeke,
• voorzitter Danny Hesp van de spelersvakbond en als speler ooit ook slachtoffer van een ‘doodschop’,
• trainer Co Adriaanse,
• ondernemer Frans van Seumeren, die voor een bedrag van 16 miljoen euro een meerderheidsbelang in FC Utrecht heeft genomen,
• tv commentator Ever ten Napel en
• Europarlementarier Toine Manders (portefeuille interne markt en voetbal).
Lees verder

Ton Boot als fenomeen

basketbalIn een vorige leven ben ik sportjournalist geweest bij het Algemeen Dagblad. In die tijd kreeg ik naast voetbal een grote voorliefde voor het basketbal. Daarbij ontwikkelde ik een fascinatie voor coach Ton Boot, die in mijn beleving bijna elk seizoen kampioen werd, ongeacht bij welke club hij werkte. Dat gebeurde volgens een Boot-doctrine waarin steevast zijn teams op basis van (blind) vertrouwen naar mate het jaar vorderde ongenaakbaar leken te worden. De prijs was daarbij soms hoog, want Ton Boot schuwde geen enkel conflict om zijn doel te bereiken. Misplaatste vedettes, maar vooral bestuurders, scheidsrechters en soms supporters moesten het daarbij ontgelden.
Tegenwoordig is Ton Boot vooral bekend door zijn columns in De Telegraaf en zijn optredens met tv-presentator Frits Barend.
Luisteren naar Boot, die een Koninklijke onderscheiding heeft gekregen voor zijn sportieve oeuvre en door de Volkskrant is uitgeroepen tot sportcoach van de eeuw van ons land, blijft bijzonder. Vandaar dat ik hem heb gevraagd een lezing te houden met als thema ‘Het motiveren van personeel is net topsport’ rondom de bekendmaking van de MKB Innovatie Top 100 op donderdag 14 mei in Nijmegen.
Wat heb ik geleerd van het gesprek met Ton Boot:
1) Inspireren is belangrijker dan motiveren.
2) Het leiden van een sportteam en een bedrijf heeft meer overeenkomsten dan je denkt.
3) Ton Boot is weliswaar een coach in ruste, maar blijft een fenomeen.
(Tijdens het webloggesprek heeft Ton Boot last van een bloeduitstorting. Vandaar dat een propje in zijn neus zit.)