Waar gebeurd sprookje van aannemer die 80 procent meer omzet realiseert met dezelfde mensen

kesselaarIk bruis van energie, zelfs in tijden van crisis. En dat komt vooral door mensen als René Kesselaar van aannemersbedrijf Kesselaar & Zn die ik mag ontmoeten. Hij zet letterlijk zijn sector op z’n kop met zijn werkwijze. Een blog over een waar gebeurd sprookje…

Waar wekelijks collega-aannemers failliet worden verklaard, daar groeide het omzet van zijn bedrijf afgelopen jaar met 80 procent van 3,6 naar 7 miljoen euro. Onlangs werd hij tijdens de MKB Krachtcentrale van Syntens Innovatiecentrum met elf anderen gekroond tot slimste ondernemer van het jaar.
Praten met oprichter en directeur Rene Kesselaar is op zich al een sensatie. Hij heeft, zoals Ben Kuiken al treffend schreef op zijn site, alle kenmerken van een bouwvakker, groot, stevig, een ringetje door zijn linkeroor. Maar in een gesprekje dat ik met hem had, slaat hij voortdurend de spijker op z’n kop met zijn verklaringen waarom hij succesvol kan zijn in een sector die het zo moeilijk heeft.

Ik heb enkele oneliners met toelichting genoteerd van deze visionair. Ter lering en vermaak, maar vooral als bron van inspiratie!

1. Wij praten niet over geld, maar over resultaat.
Kosten bestaan voor 70% uit tijd en voor maar 30% uit materiaal. Bij het verwerven van een opdracht wordt vaak en vooral over geld gepraat. Praat over het resultaat. Door samen constant het proces te optimaliseren heeft onze bouwketen onder andere bereikt dat de renovatie van een mutatiewoning terug is gebracht van (gemiddeld) 25 werkdagen naar maximaal 10 werkdagen. Dat betekent: korte doorlooptijd, minder leegstand en huurderving.Dan bespaar je dus echt veel geld.

2. Meer aandacht voor regionaal ondernemerschap is pas echt duurzaam.
Ik vind het belachelijk dat een bedrijf uit de andere kant van Nederland voor een relatief kleine klus naar Alkmaar komt. Dat is korte termijn denken. Je moet ook oog hebben voor de werkgelegenheid. Op lange termijn heb je daar als samenleving veel meer aan.

3. Een betalingsregeling van 30 dagen moet weer normaal worden.
Een van de oorzaken van de vele faillissementen is dat met name de onder aannemers 60 tot 90 dagen op hun geld moeten wachten. Ik ga daar wat aan doen door van mijn opdrachtgevers te eisen dat ze mij binnen drie weken betalen, maar mij ook controleren dat ik mijn partners uiterlijk binnen vier weken heb betaald.

4. Ketensamenwerking is het product van de toekomst.
Ik denk dat er nog te veel ego’s rondlopen, zowel onder de opdrachtgevers als bij aannemers en onderaannemers. Partijen die gaan voor eenmalige winst, partijen die iets willen wat niet haalbaar is, of partijen die ja zeggen zonder rekening te houden met de werkvloer. Als een opdrachtgever mij iets vraagt wat niet haalbaar is, dan zeg ik nee. Waarom zou ik ja zeggen als ik weet dat de klus niet binnen de gestelde tijd geklaard kan worden? Dan zorg ik voor stress in de keten en daar wordt niemand beter van, vooral mijn mensen niet. Dat zouden meer managers moeten doen.

5. Achter elke hamer staat een mens
Bij het leeuwendeel van de bedrijven in de bouwsector staat de tijd stil. Deze traditionele ondernemingen sturen de werkvloer nog altijd direct aan van bovenaf en luisteren niet of nauwelijks naar het personeel. Het hoge percentage faalkosten in de bouw wordt niet voor niets voor een belangrijk deel toegeschreven aan een gebrek aan communicatie en lerend vermogen. Zelf heb ik geen opleiding genoten, maar een professor heeft mij gezegd dat niet meer te vertellen. Leren is niks meer dan wat je er zelf mee doet, leerde hij mij. Ik zeg nu dat ik levensopleiding geniet en nog steeds leer.
Wij komen uit de rugbywereld en daar is rang en stand niet belangrijk, maar het spel dat gespeeld moet worden. Deze werkwijze hebben we doorgetrokken naar het arbeidsproces. Voor ons is het dus vanzelfsprekend dat we intensief samenwerken, zowel met de onderaannemers als met leveranciers.

6. Wij maken van een concurrent een partner.
Vertrouwen krijg je schoorvoetend. Daarom moet je zelf eerst zelf openheid geven. Ik vertel altijd eerst wat ik niet goed doe en vraag hoe hij dat aanpakt? Uiteindelijk werk ik altijd met een gezamenlijke, open begroting. Door alles te benoemen en iedereen te geven wat hij nodig heeft, haal je de discussie over geld van tafel en werkt iedereen gewoon aan het eindresultaat. Ook de opdrachtgever krijgt inzicht in de begroting, en kan precies zien wie wat aan de klus verdient. Dat scheelt allemaal een hoop gedoe en levert vooral fors kortere doorlooptijden en minder faalkosten op. Resultaat bereik je door de waarde van weten. Met praten over geld kom je niet zo ver.
Het is toch bijzonder dat we met dezelfde groep mensen 80 procent meer omzet hebben gerealiseerd in 2012. Dat komt alleen door een andere vorm van denken en werken. Wanneer je je verantwoording kan loslaten, wordt bewustwording vanzelf deelbaar. Ik ben nota bene bij de afsluiting van het jaar vijf weken op vakantie gegaan en er is niets fout gegaan. Ik ben dus niet onmisbaar.

7. Wie geen keuze maakt, zal geen beslissingen nemen.
Wie een fout maakt, maakt de volgende keer een andere keuze. Ik laat mijn mensen daarom altijd nadenken en probeer ze zelf uit de cirkelgedachte te halen. En dan zie je dat de mensen tot heel veel in staat zijn.

In het onderstaande filmpje daag ik René Kesselaar (51) en zijn zoon Guido (23) uit wie de meeste tips kan geven.

Slim, maar vooral heerlijk werken (bij Syntens)

Ter afsluiting van de week laat ik afgelopen werkdagen even op mij in werken. Ik constateer heel voldaan dat ik bij Syntens Innovatiecentrum de mooiste baan van mijn leven heb. En dan is het geen last maar een lust dat privé en zakelijke activiteiten door elkaar lopen.

Als je gewaardeerd voelt en je vindt dat je werk effect heeft, dan geeft dat veel energie. Daarnaast kan ik nog steeds nieuwe grenzen verleggen en mijn kennis vergroten. Graag neem ik u daarom als lezer van dit blog mee op mijn ontdekkingsreis in de afgelopen vijf werkdagen.

Slimste bedrijf van NL
De meeste tijd heb ik mij ingezet voor de organisatie van de verkiezing Slimste bedrijf van Nederland, die op dinsdag 27 november bekend wordt gemaakt op de MKB Krachtcentrale. Met beperkte middelen (0 euro) had ik mij ten doel gesteld sociale innovatie op de kaart te zetten aan de hand van twaalf inspirerende voorbeelden uit het MKB.

Met bellen en mailen kreeg ik eerst tal van autoriteiten zo ver voor mijn camera wat te vertellen over hun opvattingen over sociale innovatie. En daaruit blijkt dat sociale innovatie vele gezichten kent. Er zijn dan ook vele wegen die naar Rome leiden om het beste uit je mensen te krijgen, zo werd mij andermaal duidelijk.

Dat kan een inspirerende omgeving zijn, zelfsturende teams, maar ook een aannemer die letterlijk de bouw op z’n kop zet. Evenals maximale talentontwikkeling waarbij jongeren zelf franchisenemer kunnen worden van een verse patat-keten. En een organisatie van ruim 100 mensen blijkt zelfs te groeien en meer winst te maken met maar twee directeuren en een manager….

Stuk voor stuk zijn dit pronkstukken in de etalage voor sociale innovatie. Afgelopen weken heb ik twaalf vooraanstaande publicisten en bloggers op het gebied van sociale innovatie of een specifieke sector gevraagd of ze een finalist voor het Slimste Bedrijf van Nederland wilden adopteren.

Bijna iedereen heeft toegezegd en er inmiddels over hun favoriet geschreven. Van Glenn van der Burg (auteur van Boven het maaiveld), Herman Dummer (mede bedenker van Durf te Vragen), Ben Kuiken (nieuw organiseren), Syntens adviseur Caroline Rijnbeek tot portals als Innovatief Organiseren, het Nieuwe Werken, Bouwkennisblog en het vakblad De Zaak. Alle blogs zijn na te lezen op de site van MKB Krachtcentrale. Maar nog belangrijker ze zijn via twitter ook verder verspreid onder het motto Spread the word.

Tryout Energiegever
Tussendoor heb ik een meer dan goede relatie die de overstap van de overheid naar ondernemerschap maakt, uitgedaagd zijn diensten als energiegever eens te toetsen bij een groep relaties van mij. Was een prachtige tryout, waarin hij veel waardevol adviezen kreeg om zijn diensten nog scherper te krijgen. Maar ook het aanbod om met een van de aanwezige trainers samen te werken. En dat leverde iedereen al energie op.

MKB Innovatie Top 100
Ook deze week heb ik mij laten uitnodigen door een ondernemer die dit jaar een gooi wil doen naar een verkiezing in de MKB Innovatie Top 100. In een uur ben ik overspoeld met technische informatie. De ondernemer haalt meer dan 70 procent van zijn omzet uit export, maar zijn marges zijn gering en hij is zelf vooral meer ondernemer dan directeur. Mijn advies om zijn business nog eens door te lichten en te overwegen de dagelijkse leiding uit handen te geven, klonk hem als muziek in de oren. Wordt vervolgd dus.

E-plant

Ook was ik even in de aula van de Universiteit van Wageningen waar Marjolein Helder promoveerde op haar onderzoek op E-planten (slijkgras) die energie geven. Een fascinerende ontwikkeling, die helaas nog moeilijk te vercommercialiseren is.

Frismakers
Tot slot was ik deze week een dag te gast bij een expertmeeting van Frismakers, een netwerkclub van vooral innovatiemanagers van het groot bedrijf. Ik heb op het puntje van mijn stoel gezeten toen Sabine Oberhuber (samen met Thomas Rau partner van Turntoo) dieper inging op het business model van de circulaire economie, waarin duurzamer wordt geleefd en grondstoffen behouden blijven. Daarbij draait het vaak niet meer om bezit, maar om het recht op gebruik.

Een voorbeeld: Bosch en woningbouwcoöperatie Eigen Haard zijn overeengekomen dat een groep huurders in de sociale huursector geen wasmachine meer hoeven te kopen, maar voor tien euro per maand altijd schone was hebben. En dat is inclusief wasmiddel en energiekosten. Bosch zorgt voor energiezuinige apparatuur die minder CO2 uitstoot veroorzaken en de machines zijn zodanig gemaakt dat de grondstoffen van de apparatuur altijd hergebruikt kan worden.

Een ander voorbeeld is dat Philips met een fabriek in Dordrecht een contact is overeengekomen waarin de Nederlandse multinational geen lampen verkoopt, maar licht en energie. Vooral met een uitgekiend energieplan worden forse besparingen gerealiseerd.

De deelnemers, onder wie ik, realiseerden zich dat je permanent moet kijken of je van een product een service kan maken en welke ketenpartners daarbij betrokken kunnen worden. Denk daarom in oplossingen of diensten in plaats van producten.

Ik kan niet wachten tot de nieuwe week aanbreekt om er mee verder te gaan. Leve het werk als innovatiepromotor!