Mijn levenscirkel met Jan Boels

20140321_194736Ik geloof in levenscirkels. Dat varieert van geboren worden en later sterven als kind in de handen van onze eigen kinderen, maar ook dat we elkaar in verschillende levens blijven tegenkomen.

Jan Boels memorial lecture
Vrijdag had ik weer zo’n bijzondere ervaring bij de Jan Boels memorial lecture in Maastricht. Jan overleed bijna twee jaar geleden. Op zijn sterfbed promoveerde hij op zijn proefschrift over de Oostenrijkse econoom Joseph Schumpeter. Zijn promotor was Luc Soete, tegenwoordig rector magnificus van de Universiteit van Maastricht.

Jan ontmoette ik in mijn leven als voetbaljournalist. Hij was met zijn bedrijf General Biscuits Lu verbonden als sponsor aan Fortuna Sittard. Zijn broer Paul was in die tijd voorzitter van de Limburgse club die in de hoogtijdagen Europees voetbal speelde tegen Everton. Jan was echter geen doorsnee sponsor. Met oa wijle Gerrie Knetemann en Studio Sport verslaggever Evert ten Napel en zijn eeuwige persoonlijke rechterhand Japke Kramer bedacht hij een aanleiding ons vaker te zien: de vriendenclub Een Maal Per Jaar.

Schumpeter
Als een soort dispuut maakten we jaarlijks Roosendaal of Antwerpen onveilig. Maar tussen de drank en spijzen groeide ook een uitzonderlijk verbond tussen Jan en mij. Om de twee maanden organiseerden we bijpraat sessie. Ik kreeg dan gratis college over economische theorieën en Jan luisterde ademloos naar mijn fantasieën wat ik wilde doen. Tussendoor leerde ik zijn zoon kennen en liep zijn dochter stage bij mij, in mijn KNVB-tijd. Jan werd ook commissaris van de European American Soccer Foundation die ik oprichtte met twee andere vrienden.

Daarna verbrak onze relatie. Jan stopte vervroegd met werken, pendelde tussen Brasschaat en Ibiza. Zijn passie voor Schumpeter stimuleerde hem te promoveren op de relatie van innovatie en economie. Drie jaar geleden kreeg ik weer een mini college. Jan Boels stelde voor onze vriendschap nieuw leven in te blazen. Mijn werk als innovatiepromotor en zijn theorie over creatieve destructie vormde volgens hem een opmaat naar nieuwe verdieping. In de ogen van Schumpeter is investeren met geld om groei te bevorderen weggegooid geld. Uitsluitend technische innovatie die leidt tot vernieuwing kan leiden tot (nieuwe) groei.

We hadden elkaar weer gevonden in deze nieuwe levenscirkel. Maar de verwoestende ziekte kreeg Jan Boels weer in haar greep. Hij leeft nu in mijn eeuwige herinnering voort. Vandaar dat de Studium Generale afgelopen vrijdag voor mij heel bijzonder was. Niemand minder dan Henk van Os, oud directeur Rijksmuseum, verzorgde de lezing onder de prikkelende titel „Orchideeën op de mestvaalt, kunst en economie in het Venetie van de 18e eeuw”. In de voortuin van de Tefaf sprak de emeritus hoogleraar kunst- en cultuurgeschiedenis over het verband van het proefschrift van zijn vriend en de relatie met de ontwikkeling van Venetie. Fascinerend, maar soms ook te hoog gegrepen voor mij (moet ik eerlijk bekennen).

Valorisatieparagraaf ‘Jan Boels’
Maar het grootste compliment kwam vervolgens van Luc Soete. Hij is zo geraakt door de ondernemende wetenschapper Jan Boels dat met ingang van volgend studiejaar alle afgestudeerden in Maastricht ook een valoratieparagraaf moeten verzorgen over de relatie tussen de onderzochte theorie en de praktijk. Kennis moet praktisch(er) worden aldus de rector magnificus. Jan Boels heeft aan de basis gestaan van deze nieuwe benadering.

Ik voelde mij vrijdag verward na deze reactie. Als eerbetoon en vorm van trots heb ik mij na afloop laten fotograferen met Luc Soete (l) en Paul Boels (r), die aan de basis stond van mijn vriendschap met zijn broer Jan.

Buitenspel, de prijs van de doodschop

dannyboekAls (onbezoldigd) adviseur van N.E.C. heb ik ook veel contact met oud spelers, onder wie Danny Hoekman. Ik was er 25 jaar geleden als journalist van het Algemeen Dagblad bij dat hij als broekkie een lucratief contract kon tekenen bij West Ham United. Tot verrassing van zelfs zijn ouders besloot hij indertijd nog een jaartje in Nijmegen te blijven spelen. Dat is tegenwoordig ondenkbaar, want de meeste spelers kiezen bijna altijd voor het beste contract.

Later besloot hij een rechtszaak aan te spannen tegen collega voetballer Jan Willem van Ede van FC Utrecht omdat hij blijvend last hield van de gevolgen van een doodschop van de doelman. Na 20 jaar procederen werd vastgesteld dat hij meer dan 12 miljoen euro schade had opgelopen. Dat was gebaseerd op deskundigheidsverklaringen van experts uit het betaald voetbal die er van overtuigd waren dat er voor Hoekman een grote carrière in het verschiet had gelegen wanneer hij fit was gebleven. Uiteindelijk heeft Hoekman genoegen genomen met een lager bedrag. Waarmee FC Utrecht voor een faillissement werd behoed.

Toch schreef Hoekman geschiedenis met deze uitspraak. Dat was voor hem aanleiding mij twee jaar geleden te polsen er een boek over te schrijven. Als innovatiepromotor was ik geïnteresseerd in de case, maar niet in deze opdracht. Ik bood daarop als vriend de zaak op een (andere/vernieuwende) manier onder de aandacht door een symposium te organiseren met aansprekende experts. En dat moment, gisteren in het KNVB Sport en Conferentiecentrum, werd tevens benut om het boek, geschreven door Jan Brouwer de Koning met de titel “Buitenspel, de prijs van de doodschop” te presenteren. In het panel namen zitting:
• scheidsrechter Roelof Luinge
• officier van justitie/aanklager betaald voetbal Fred Westerbeke,
• voorzitter Danny Hesp van de spelersvakbond en als speler ooit ook slachtoffer van een ‘doodschop’,
• trainer Co Adriaanse,
• ondernemer Frans van Seumeren, die voor een bedrag van 16 miljoen euro een meerderheidsbelang in FC Utrecht heeft genomen,
• tv commentator Ever ten Napel en
• Europarlementarier Toine Manders (portefeuille interne markt en voetbal).
Lees verder